Cyriocosmus venezuelensis
Cyriocosmus venezuelensis
Avicularia juruensis
Avicularia juruensis
Xenesthis immanis
Xenesthis immanis
Tapinauchenius violaceus
Tapinauchenius violaceus
Nhandu tripepii
Nhandu tripepii

Avicularia bicegoi

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Mello-Leitão Rok: 1923 Nie wymaga rejestracji
Podrostek L6
Fot. 1 Podrostek L6
Podrostek L6
Fot. 2 Podrostek L6
Samczyk L7
Fot. 3 Samczyk L7


Avicularia bicegoi
Pozostałe [13] Avicularia braunshauseni Avicularia geroldi Avicularia diversipes Avicularia juruensis Avicularia laeta Avicularia minatrix Avicularia versicolor - ptasznik wielobarwny Avicularia aurantiaca Avicularia avicularia Avicularia azuraklaasi Avicularia bicegoi Avicularia metallica - ptasznik metaliczny Avicularia purpurea

Nazwa łacińska:

Avicularia bicegoi

Nazwa angielska:

Redrump Pinktoe Bird Eater

Synonimy:

-

Występowanie:

Brazylia

Wygląd:

Bardzo duży i atrakcyjnie ubarwiony gatunek. Młode osobniki ciemniejsze od większości innych przedstawicieli rodzaju. Około 4-5 wylinki na nogach widoczne już lekko pomarańczowe obrączki, odwłok złocistego koloru. Na 7-8 wylince pająk nabiera brązowego koloru na całym ciele, charakterystyczne dla gatunku jaskrawe obrączki są już bardzo dobrze widoczne. Młode samice i niedorosłe samce względnie jednolitego , brązowego koloru, na odnóżach bardzo dobrze widoczne jaskrawo pomarańczowe tzw. „obrączki” i „podkówki”. U starszych samic kolor zmienia się na ciemniejszy, zdecydowanie bardziej fioletowy, na odwłoku, w przedniej części i po bokach włoski czerwonawe z jaśniejszymi końcówkami, bardzo charakterystyczne, sprawiające wrażenie niezwykle sztywnych. Na całym ciele białe zakończenia włosków, optycznie bardzo silnie powiększające pająka. Pojawiają się dobrze widoczne „żeberka” na przednich odnóżach, na udach kolor zmienia się na bardziej niebieski (potocznie mówi się o tzw. „opalizujących udach”). Odwłok nabiera charakterystycznego kształtu, po najedzeniu się rośnie przede wszystkim na szerokość, a nie tak jak np. u A.aurantiaca na długość. Dorosłe samce intensywnie fioletowe, z doskonale widocznymi w dalszym ciągu podkówkami i obrączkami na odnóżach, oraz białymi zakończeniami włosków niemal na całym ciele.

Odmiany barwne:

Brak

Biotop:

Las deszczowy

Wielkość samca:

5

Wielkość samicy:

7,5-8

Długość życia:

5-7 lat

Aktywność:

Dzienna

Siła jadu:

Słaby jad (porównywalny z jadem pszczoły)

Środowisko życia:

Nadrzewny

Temperatura °C:

np.W dzień 25-29°C, w nocy nie niżej niż 23°C

Wilgotność %:

75-85%

Typ terrarium:

Tropikalne

Hodowla grupowa:

Tylko we wczesnych stadiach rozwojowych.

Wielkość terrarium:

20x20x30xm

Terrarium:

Powinny znaleźć sie w nim jakieś konary lub gałęzie jako rusztowanie dla budowanego przez pajaka gniazda.

Temperament:

Łagodny

Szybkość ruchu:

Umiarkowanie szybki

Włoski parzące:

Typ II

Rozmnażanie:

Rozmnażanie tego gatunku sprawia dość duże problemy. W pełni udany kokon, z którego uzyskamy zdrowe osobniki L1 należy do rzadkości. Samice osiągają dojrzałość płciową około 10 – 11 wylinki, przy około 5 cm długości ciała wykazują gotowość do rozrodu, niemniej jednak lepiej poczekać z kopulacją aż samica dobije do pełnych 5,5 a nawet 6 cm długości ciała. Trwa to zazwyczaj nie mniej niż pełne dwa lata. Samce dojrzewają dość późno jak na rodzaj Avicularia – czasami zajmuje im to nawet niecałe dwa lata. Posiadają haki na przednich parach odnóży którymi podczas kopulacji przytrzymują samicę. Napełnionego samca umieszczamy w terrarium samicy, kontrolując cały przebieg kopulacji i w razie potrzeby asekurując samca. Po zakończonej kopulacji samca przekładamy do osobnego pojemnika. Dopuszczanie powtarzamy 2-3 razy napełnionym samcem. Kokon budowany jest zwykle od 1,5 do 4 miesięcy po kopulacji.

Liczba jaj:

70-150

Uwagi:

Młode osobniki tego gatunku są dość wrażliwe na wahania warunków panujacych w zbiorniku, stąd polecane są raczej osobom które miały już kontakt z ptasznikami.

Opis:

Avicularia bicegoi
Modyfikacja 2012-04-13 22:42 Łukasz Gościek