Acanthoscurria chacoana
Acanthoscurria chacoana
Cyriocosmus leetzi
Cyriocosmus leetzi
Chilobrachys fimbriatus
Chilobrachys fimbriatus
Lasiodora parahybana
Lasiodora parahybana
Psalmopoeus cambridgei - ptasznik trynidadzki
Psalmopoeus cambridgei
ptasznik trynidadzki

Nhandu chromatus

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Schmidt Rok: 2004 Nie wymaga rejestracji
 Podrostek L7
Fot. 1 Podrostek L7
 Samica L8/9
Fot. 2 Samica L8/9
 Dorosły samiec
Fot. 3 Dorosły samiec
 Samiec 3.5cm DC
Fot. 4 Samiec 3.5cm DC
 Pazury jadowe dorosłej samicy
Fot. 5 Pazury jadowe dorosłej samicy
 Hak i bulbus dorosłego samca
Fot. 6 Hak i bulbus dorosłego samca
 Spermateka
Fot. 7 Spermateka


Nhandu chromatus
Pozostałe [4] Nhandu chromatus Nhandu coloratovillosus Nhandu carapoensis Nhandu tripepii

Nazwa łacińska:

Nhandu chromatus

Nazwa angielska:

Ornate Black & White Tarantula

Synonimy:

-

Występowanie:

Brazylia

Wygląd:

Karapaks jest szary, odwłok ciemny, pokryty dosyć długimi, czerwonymi włoskami, odnóża ubarwione są w następujący sposób: biodra aksamitnie czarne, uda, rzepki i golenie przecinają przepięknie kontrastujące białe, pionowe pasy, pomiędzy kolejnymi członami występują białe, poziome obrączki. Kądziołki są koloru czarnego. Młode osobniki uzyskują wygląd rodziców około 7 wylinki.

Biotop:

Lasy tropikalne i deszczowe

Wielkość samca:

5 - 6cm DC

Wielkość samicy:

do 9cm DC

Długość życia:

15 lat

Aktywność:

Nocna

Siła jadu:

Słaby jad (porównywalny z jadem pszczoły)

Środowisko życia:

Naziemny

Temperatura °C:

W dzień 26 - 28°C, w nocy 20 - 24°C

Wilgotność %:

70 - 75%

Typ terrarium:

Tropikalne

Wielkość terrarium:

25x25x30cm

Temperament:

Temperament trudny do określenia (cecha osobnicza)

Szybkość ruchu:

Powolny

Włoski parzące:

Brak informacji

Uwagi:

Wyczesuje włoski parzące. Polecany dla początkujących terrarystów

Opis:

Nhandu chromatus

Nhandu chromatus


To typowy pająk naziemny. Samice tego gatunku dorastają do 9cm długości (tj. długość samego ciała bez nóg), samce do 6cm, przy czym samica jest masywniejsza i posiada krótsze odnóża niż samiec. Samice żyją do 15 lat, samce- do dwóch lat po zrzuceniu ostatniej wylinki. Optymalna temperatura, w jakiej należy hodować tego pająka waha się między 26-28 stopni C w dzień i 24 stopnie C w nocy. Wilgotność powinna utrzymywać się w granicach 70%. Karapaks jest szary, odwłok ciemny, pokryty dosyć długimi, czerwonymi włoskami, odnóża ubarwione są w następujący sposób: biodra aksamitnie czarne, uda, rzepki i golenie przecinają przepięknie kontrastujące białe, pionowe pasy,  pomiędzy kolejnymi członami występują białe, poziome obrączki.
Kądziołki są koloru czarnego. Młode osobniki uzyskują wygląd rodziców około 7 wylinki.

Warunki naturalne

W naturze można napotkać go w tropikalnych lasach Brazylii. Pająk ten jest aktywny głównie nocą. Na wolności jako kryjówek używa opuszczonych, małych nor lub nisko położonych dziupli. Został opisany w 2004 roku przez Schmidta. Ptasznik ten mylony był z Lasiodora cristata, przez co badacze długo spierali się, czy zaliczyć go do nowego gatunku.

Terrarium

Typowe dla ptaszników naziemnych o wymiarach 30/25/25 (dł./szer./wys.); oczywiście może być większe, należy jednak pamiętać, że w wielkościowo źle dobranym terrarium, obserwacja pająka będzie utrudniona. Terrarium dekorujemy według własnego uznania, stosownym jest użycie różnego typu korzeni, dzięki którym pająk znajdzie schronienie lub przygotować wcześniej kryjówkę wykonaną np. z połówki skorupy kokosa. Jako podłoża używamy włókna kokosowego (najlepiej zamoczyć je wcześniej w przegotowanej wodzie- czynność ta zapobiegnie powstawaniu pleśni), które można też zmieszać z torfem i piaskiem.

Żywienie

Karmimy różnego typu pokarmem, jak: świerszcze, karaczany, oseski mysie, szarańcza, larwy drewnojada i mącznika młynarka. Młode najlepiej karmić muszkami owocowymi, małymi larwami mącznika oraz wylęgiem świerszcza. Warto pamiętać, że pokarm nie powinien przewyższać rozmiarami pająka.

Rozpoznawanie płci

Dojrzałe samce mają na przedniej parze odnóży haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tak zwane bulbusy.

Rozmnażanie

Gatunek ten w hodowlach rozmnaża się dosyć łatwo. Samica czasami zabija samca po kopulacji, lecz zdarza się to rzadko. Zanim dojdzie do aktu między osobnikami obu płci, należy nakarmić je obficie. Z moich własnych doświadczeń wynika, że lepiej przenieść samca do terrarium samicy na czas kopulacji. Po zapłodnieniu samice zazwyczaj jedzą ogromne ilości pokarmu. Kokon budują  przeważnie po upływie 5 miesięcy. Po około 3-4 tygodniach z jaj wykluwają się nimfy I, po następnych kilku lub kilkunastu dniach powinny zacząć przekształcać się one w nimfy II. Po upływie kolejnych 4-5 tygodni następuje przejście w stan L1. W kokonie może znajdować się nawet do 1200 i więcej młodych.

Andrzej Prokop

Modyfikacja 2017-05-17 00:17 Nook