Acanthoscurria juruenicola
Acanthoscurria juruenicola
Avicularia geroldi
Avicularia geroldi
Aphonopelma braunshausenii
Aphonopelma braunshausenii
Heteropoda venatoria
Heteropoda venatoria
Megaphobema peterklaasi
Megaphobema peterklaasi

Poecilotheria formosa

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
Polecany dla zaawansowanych
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Rok: Nie wymaga rejestracji
 Samica 5.5cm DC
Fot. 1 Samica 5.5cm DC
 Samica 5.5cm DC
Fot. 2 Samica 5.5cm DC


Poecilotheria formosa
Pozostałe [14] Poecilotheria fasciata Poecilotheria formosa Poecilotheria metallica Poecilotheria tigrinawesseli Poecilotheria subfusca Poecilotheria sp. lowland Poecilotheria miranda Poecilotheria ornata Poecilotheria pederseni Poecilotheria rufilata Poecilotheria striata Poecilotheria smithi Poecilotheria regalis Poecilotheria hanumavilasumica

Nazwa łacińska:

Poecilotheria formosa

Synonimy:

-

Aktywność:

Nocna

Siła jadu:

Silny jad

Środowisko życia:

Nadrzewny

Typ terrarium:

Tropikalne

Wielkość terrarium:

10x10x10cm

Temperament:

Agresywny

Szybkość ruchu:

Powolny

Opis:

Poecilotheria formosa

Polecany dla:

Zaawansowany


Gatunek sklasyfikowany w 1899 roku przez Pocock’a, na podstawie samicy. Na wolności występuje w północnych Indiach.

Nazwa angielska: Salem ornamental Tarantula, Salem Ornamental black and white tarantula.

Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy około 17-18 cm. Samica żyje 10-12 lat, samiec do roku po ostatnim linieniu (przeważnie 6 do 8 miesięcy).

Jest to ptasznik, mający najjaśniejsze ubarwienie z wszystkich Poecilotheria. Tarczka grzbietowa jest szaro-brązowa, z czarnym ornamentem w kształcie rozmytej gwiazdy. Odwłok jest szaro zielony z biało-brązowym pasem od którego odchodzą słabo widoczne, ukośne kreseczki. Kończyny są naprzemiennie paskowane, szaro-biało-brązowawe. Przy dobrym oświetleniu i na niektórych zdjęciach na ciele pająka widoczny jest fioletowy połysk. Odnóża są dość mocno owłosione, jak na ptasznika z rodzaju Poecilotheria. Od spodu ciało ptasznika jest czarne. Na kończynach znajdują się naprzemiennie rozmieszczone, czarne i żółtawe pasy.

Poecilotheria formosa występuje w dwóch odmianach barwnych – jasnej i ciemnej. W formie jasnej ciało pająka przybiera jasnoszarą, prawie białą barwę. Tylko końcówki stóp i wzgórek z narządem wzroku są czarne. Pas na odwłoku jest słabo zaznaczony, nawet u samic.

Wymiary terrarium dla dorosłej samicy to 30/40/30 cm (dł./wys./szer.). Oczywiście, może być też większe. Wsypujemy do niego 5-centymetrową warstwę podłoża (torfu lub substratu kokosowego). Konieczne są gałęzie i kawałek kory – pająk użyje ich jako podstawy do budowy pajęczynowo-torfowego gniazda. Optymalna temperatura dla tego ptasznika to 30°C w dzień, z nocnymi spadkami do 22°C. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-75%.

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie posiada natomiast haczyków na przedniej parze kończyn krocznych. Jest mniejszy i mniej wyraziście ubarwiony, niż samica. Na jego ciele widoczny jest słaby, fioletowawy połysk. Przed wpuszczeniem samca do terrarium samicy należy oba pająki dobrze nakarmić. Czasami zdarza się, że pajęczyca zaatakuje i pożre swojego partnera.

Pajączki po 1 wyl. są spore – mierzą około 1,5 cm wraz z odnóżami. Z każdym linieniem są dwa razy większe. Karmimy je muchami, larwami mącznika młynarka i małymi świerszczami. Podrostki i dorosłe osobniki chętnie polują na duże świerszcze, karaczany i szarańczę. Dorosłym samicom można od czasu do czasu podać małą mysz.

Dysponuje dość silnym jadem, szybko biega i doskonale skacze. Nie nadaje się dla początkujących.

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001;
E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003;
P. Pastor, M. Kovac, AQUATERA, r. VIII, nr 4, 2002;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
Rick C. West, www.birdspiders.com
www.poecilotheria.com
www.cyriocosmus.com
www.zoonen.com
www.giantspiders.com
www.minaxtarantulas.net

http://geagallerie.free.fr/galerie6.htm
Modyfikacja 2015-10-18 03:57 Nook