Anoploscelus lesserti
Anoploscelus lesserti
Brachypelma emilia
Brachypelma emilia
Lyrognathus crotalus
Lyrognathus crotalus
Avicularia azuraklaasi
Avicularia azuraklaasi
Nhandu tripepii
Nhandu tripepii

Poecilotheria subfusca

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
Polecany dla zaawansowanych
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Rok: Nie wymaga rejestracji
  Poecilotheria subfusca  - dorosła samica
Fot. 1 Poecilotheria subfusca - dorosła samica
  Poecilotheria subfusca  - dorosła samica
Fot. 2 Poecilotheria subfusca - dorosła samica
  Poecilotheria subfusca  - dorosła samica
Fot. 3 Poecilotheria subfusca - dorosła samica
  Poecilotheria subfusca  - dorosła samica
Fot. 4 Poecilotheria subfusca - dorosła samica
  Poecilotheria subfusca  - dorosła samica
Fot. 5 Poecilotheria subfusca - dorosła samica
  Poecilotheria subfusca  - samica (c) Chris D Allen
Fot. 6 Poecilotheria subfusca - samica (c) Chris D Allen
  Poecilotheria subfusca  - samica (c) Chris D Allen
Fot. 7 Poecilotheria subfusca - samica (c) Chris D Allen


Poecilotheria subfusca
Pozostałe [14] Poecilotheria fasciata Poecilotheria formosa Poecilotheria metallica Poecilotheria tigrinawesseli Poecilotheria subfusca Poecilotheria sp. lowland Poecilotheria miranda Poecilotheria ornata Poecilotheria pederseni Poecilotheria rufilata Poecilotheria striata Poecilotheria smithi Poecilotheria regalis Poecilotheria hanumavilasumica

Nazwa łacińska:

Poecilotheria subfusca

Synonimy:

-

Aktywność:

Nocna

Siła jadu:

Silny jad

Środowisko życia:

Nadrzewny

Typ terrarium:

Tropikalne

Wielkość terrarium:

10x10x10cm

Temperament:

Agresywny

Szybkość ruchu:

Powolny

Opis:

Poecilotheria subfusca

Polecany dla:

Zaawansowany

Gatunek sklasyfikowany w 1895 roku przez Pocock’a. Na wolności występuje na centralnej Sri Lance, w lasach tropikalnych. Niekiedy buduje kryjówki w ludzkich domostwach. Inne nazwy to Scurria fasciataPoecilotheria bara

Nazwa angielska:Sri-Lankan ornamental ivory spot tarantula

Dorasta do 6,5-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15-20 cm.

Jest to najciemniej, bardzo kontrastowo ubarwiony pająk z rodzaju Poecilotheria. Tarczka grzbietowa ma żółtą otoczkę, pośrodku znajduje się – na ciemnym tle – jaśniejszy, gwiaździsty wzór. W jasnym świetle widoczny jest na niej fioletowy połysk. Odwłok jest szaro-czarny z bardzo wyraźnym, żółtawym rysunkiem. Odnóża są w szaro-czarne i żółto białe prążki. Nasada kłów jadowych jest biała. Na pierwszych trzech parach kończyn (od spodniej strony) znajdują się żółte paseczki. Od spodu jest czarny, z wyjątkiem szarego odwłoka. Dorosłe samce są ubarwione mniej wyraziście, a ich ciało ma wyraźny, fioletowy połysk. Pasek na ich odwłoku jest czarny. 

Wymiary terrarium dla dorosłej samicy to 40x30x40 cm (dł. x szer. x wys.). Wsypujemy do niego 5-centymetrową warstwę podłoża (torfu lub substratu kokosowego). Konieczny jest kawałek kory lub kilka gałęzi jako kryjówka. Poecilotheria subfusca to typowy nadrzewny ptasznik. W naturze żyje w koloniach – w terrariach również można trzymać te pająki w grupach, pod warunkiem zapewnienia im odpowiedniej ilości pożywienia i miejsca. Jest to jednak dość trudne i radziłabym trzymać te pająki raczej osobno. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 28-30°C (w nocy może spadać do 22-24°C), a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 80%. Inni autorzy opisów podają o wiele niższe temperatury trzymania tego ptasznika – 20-22°C w dzień i 17-19°C w nocy. 

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie ma natomiast haczyków na przedniej parze odnóży krocznych. Są mniejsze, niż samice, mają ciemniejsze ubarwienie, z niewyraźnymi wzorami na ciele. Całe ich ciało ma wyraźny fioletowy połysk.

Aby doprowadzić do rozmnożenia, wymagany jest okresowy nocny spadek temperatury do 16 stopni. U tego gatunku gotowy do rozrodu samiec nie bębni odnóżami w ścianki terrarium. Nie wysyła żadnych sygnałów akustycznych. Przed wpuszczeniem go do terrarium samicy należy parę dobrze nakarmić. Zwykle samica po pewnym czasie pożera samca. Bardzo rzadko rozmnażany w niewoli. Kokon pojawia się po około 3-4 miesiącach od kopulacji i jest w nim około 100 jajeczek. Nimfy są dość duże – mierzą ok. 0,7 cm ciała, a z odnóżami dorastają aż do 1,5 cm. Małe pajączki są od 1 wylinki bardzo ładnie ubarwione i przypominają osobniki dorosłe. Mierzą 1 cm ciała, a z rozpostartymi odnóżami 3 cm.

Młode pajączki karmimy muchami, larwami mącznika młynarka i małymi świerszczami. Podrostki i dorosłe osobniki chętnie polują na duże świerszcze, karaczany i szarańczę. Dorosłym samicom można od czasu do czasu podać małą mysz.

Nie nadaje się dla początkujących. Jest bardzo szybki i doskonale skacze. Jego jad może stanowić pewne zagrożenie dla zdrowia człowieka. Rzadko kiedy broni się jednak ukąszeniem, raczej woli ucieczkę, niż atak. Bardzo niewiele osobników wykazuje agresję.

Autor: Awikularia


Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998;
E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003;
P. Pastor, M. Kovac, AQUATERA, r. VIII, nr 4, 2002;
P. Brtnik, SKLIPKAN, nr 3, 2002;
H. J. Peter

Modyfikacja 2015-10-18 03:57 Nook