Terrarystyka Terrarium - zajrzyj na aktualne, codziennie odwiedzane forum dyskusyjne!




Avicularia braunshauseni
Avicularia braunshauseni
Pterinochilus lugardi
Pterinochilus lugardi
Brachypelma auratum - ptasznik ognisty
Brachypelma auratum
ptasznik ognisty
Ischnothele caudata
Ischnothele caudata
Megaphobema robustum
Megaphobema robustum

Acanthoscurria geniculata - ptasznik białokolanowy

Rodzaje ptaszników [68]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Tliltocatl
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
Polecany dla początkujących
Odkrywca: C. L. Koch Rok: 1841 Nie wymaga rejestracji
  Acanthoscurria geniculata  - Dorosła samica
Fot. 1 Acanthoscurria geniculata - Dorosła samica
  Acanthoscurria geniculata  - Spermateka
Fot. 2 Acanthoscurria geniculata - Spermateka
  Acanthoscurria geniculata  - Samica z kokonem
Fot. 3 Acanthoscurria geniculata - Samica z kokonem
  Acanthoscurria geniculata  - Jaja
Fot. 4 Acanthoscurria geniculata - Jaja
  Acanthoscurria geniculata  - Nimfy I
Fot. 5 Acanthoscurria geniculata - Nimfy I
  Acanthoscurria geniculata  - Nimfy II
Fot. 6 Acanthoscurria geniculata - Nimfy II
  Acanthoscurria geniculata  - Nimfy II
Fot. 7 Acanthoscurria geniculata - Nimfy II


Acanthoscurria geniculata
Pozostałe [11] Acanthoscurria antillensis Acanthoscurria atrox Acanthoscurria chacoana Acanthoscurria geniculata - ptasznik białokolanowy Acanthoscurria insubtilis Acanthoscurria juruenicola Acanthoscurria musculosa Acanthoscurria natalensis Acanthoscurria sternalis Acanthoscurria suina Acanthoscurria theraphosoides

Nazwa łacińska:

Acanthoscurria geniculata

Nazwa polska:

Ptasznik białokolanowy

Nazwa niemiecka:

Die Weißknievogelspinne

Nazwa czeska:

Sklípkan korálkový

Nazwa angielska:

Giant Whiteknee Bird Eater, Brazilian Whiteknee Tarantula, Whitebanded Tarantula

Synonimy:

Mygale geniculata, Scurria geniculata,

Występowanie:

Brazylia

Wygląd:

Atrakcyjnie ubarwiony ptasznik o masywnej budowie. Przez całą długość odnóży prócz femur biegną białe prążki i stosunkowo grube obwódki w okolicy kolan. Odwłok czarny, porośnięty czerwonymi włosami.

Odmiany barwne:

Brak informacji na ten temat.

Biotop:

Lasy deszczowe

Wielkość samca:

6-7cm

Wielkość samicy:

8-10cm

Długość życia:

18-20 lat

Aktywność:

O zmierzchu i w nocy

Siła jadu:

Słaby jad (porównywalny z jadem pszczoły)

Środowisko życia:

Naziemny

Temperatura °C:

24-28°C

Wilgotność %:

70-80%

Typ terrarium:

Tropikalne

Hodowla grupowa:

Nie wskazana

Wielkość terrarium:

30x30x30cm

Temperament:

Agresywny

Szybkość ruchu:

Powolny

Włoski parzące:

Typ I i II

Rozmnażanie:

Rozmnożenie jest łatwe. Skompletowanie pary nie sprawia problemu. Samica często przejawia agresje w stosunku do samca, dlatego zanim się je dopuści, samica powinna być solidnie odkarmiona. Gdy kopulacja zakończy się sukcesem, po około 3-6 miesiącach samica składa kokon. Inkubacja od momentu złożenia do pojawienia się L1 trwa około 2 miesięcy.

Liczba jaj:

400-2000

Uwagi:

Gatunek ten jest polecany nawet dla początkujących, ze względu na swój nie ograniczony apetyt i szybki wzrost. Jako obronę głównie wykorzystuje parzące włoski, choć często trafiają się osobniki przejawiające agresje.

Opis:

Acanthoscurria geniculata - ptasznik białokolanowy

Polecany dla:

Początkujący

Wprowadzenie
Na wolności występuje w Brazylii. Gatunek ten opisał w 1841 roku C.L. Koch.
Polska nazwa tego gatunku to: Ptasznik białokolanowy.

Wygląd
Ptasznik ten jest bardzo ładnie ubarwiony. Podstawowe ubarwienie jest czarne, natomiast wszystkie golenie na odnóżach są białe. Między goleniami 1 i 2 licząc od karapaksu występują dwa białe paski wyraźniej widoczne u dużych osobników. Między pozostałymi goleniami paski te są słabo widoczne lub ich brak. Odwłok pokryty czerwonymi włoskami.

Charakter
Gatunek ten w większości przypadków jest agresywny i nie waha się zaatakować, jednak zdarzają się też łagodne osobniki. Jednak zalecane jest manipulowanie w terrariach przy pomocy pęset aby uniknąć ugryzienia. Zaniepokojony wyczesuje również włoski parzące. Z reguły są to pajączki powolne, ale spłoszone potrafią szybko biegać. Aktywny całą dobę, jednak najbardziej wieczorami i w nocy.

Terrarium
Ze względu na rozmiary pająka dla osobnika dorosłego nie powinno być mniejsze niż 30x30x30 (dł., szer., wys.). Jako podłoże stosujemy około 5-10cm warstwę torfu kwaśnego lub włókna kokosowego. Należy umieścić również miseczkę (pojemnik) z wodą, z której pająk będzie mógł się napić oraz korzeń lub skorupę orzecha kokosowego (może być coś innego w zależności od gustu hodowcy), z którego na pewno zrobi sobie kryjówkę. Oświetlenie nie jest konieczne jednak można zastosować czerwoną żarówkę, w świetle której pająk będzie efektownie wyglądał, a przy okazji będzie stanowiła źródło ogrzewania oraz pozwoli na obserwacje pupila w nocy.

Temperatura i wilgotność
Temperatura powinna wynosić 23-27°C, w nocy 1-2°C niżej. Wilgotność powinna być w granicach 75%. Temperaturę można utrzymywać stosując czerwoną żarówkę jak źródło ciepła. Natomiast wilgotność przez regularne (co 2-3 dni) nawilżanie podłoża. Nie należy jednak robić błota.

Żywienie
Młode karmimy muszkami owocówkami, pinkami, wylęgiem świerszczy, małymi owadami łąkowymi. Dorosłe zjedzą wszystko co im podamy: świerszcze, larwy drewnojada, nie poskąpią nawet myszą. Podając pokarm najlepiej stosować regułę ze potencjalna ofiara powinna być mniejsza od napastnika. Pokarm podajemy 2-4 razy w tygodniu w zależności od wielkości i rozmiarów pająka. Gatunek ten w pierwszym roku życia rośnie powoli, natomiast w drugim bardzo szybko. Jest ogromnym żarłokiem. Jest w stanie zjeść wszystko co mu podamy wiec należy uważać żeby go nie przekarmić, co może spowodować uszkodzenie (pęknięcie) odwłoka (np. gdy pajączek będzie chodził po terra i spadnie), a wynikiem tego w większości przypadków jest śmierć.

Dymorfizm płciowy
Nie ma różnicy w ubarwieniu samca i samicy. Widoczny u dojrzałych osobników. U samca po ostatniej wylince pojawiają się na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, a na pierwszej parze odnóży haczyki.

Rozmnażanie
Przed kopulacją należy nakarmić pająki, zwłaszcza samicę, aby uniknąć zjedzenia samca przed lub po kopulacji. Po sparzeniu samica po około 100-120 dniach składa kokon, w którym nie rzadko jest ponad 1000 maluchów.

Uwagi
Pająki należy hodować pojedynczo, gdyż są kanibalami. Gatunek polecany dla osób mających już pewne doświadczenie w hodowli ptaszników.

Urbanp

@ UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.
Modyfikacja 2020-12-22 21:33