Pterinochilus chordatus
Pterinochilus chordatus
Cyclosternum fasciatum
Cyclosternum fasciatum
Brachypelma boehmei - ptasznik czerwononogi
Brachypelma boehmei
ptasznik czerwononogi
Heteropoda venatoria
Heteropoda venatoria
Phidippus regius
Phidippus regius

Avicularia juruensis

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Mello-Leitao Rok: 1923 Nie wymaga rejestracji
 Dorosły samiec
Fot. 1 Dorosły samiec
 Niedorosły samiec
Fot. 2 Niedorosły samiec


Avicularia juruensis
Pozostałe [13] Avicularia braunshauseni Avicularia geroldi Avicularia diversipes Avicularia juruensis Avicularia laeta Avicularia minatrix Avicularia versicolor - ptasznik wielobarwny Avicularia aurantiaca Avicularia avicularia Avicularia azuraklaasi Avicularia bicegoi Avicularia metallica - ptasznik metaliczny Avicularia purpurea

Nazwa łacińska:

Avicularia juruensis

Nazwa angielska:

Brazilian Yellow Banded Bird Eater.

Synonimy:

-

Występowanie:

Brazylia.

Wygląd:

Wyjątkowo charakterystyczny gatunek. Już u osobników L1-L2 widoczne bardzo delikatne „podkówki” ma odnóżach, około 4-5 wylinki kolor zmienia się na bardziej złocisty, „podkówki” robią się jeszcze bardziej widoczne. Dorosłe samice żółto – złotego koloru z zielonymi poblaskami, odwłok czarny, w przedniej części i po bokach gęsto pokryty kremowymi włoskami. Przez włoski na karapaksie przebija czarny kolor tworząc charakterystyczny dla tego gatunku, gwieździsty wzór. Włoski na całym ciele o lekko czerwonawym zabarwieniu, z wyraźnymi białymi końcówkami. Avicularia juruensis to gatunek o najlepiej widocznych pomarańczowych „podkówkach” i „obrączkach”, które stanowią najbardziej charakterystyczna cechę tego gatunku. Posiadają je także dorosłe samce, dzięki czemu są bardzo łatwo rozpoznawalne (obrączki występują także na nogogłaszczce przekształconej w bulbus, co jest ewenementem nie tylko na skalę rodzaju).

Biotop:

Lasy deszczowe.

Wielkość samca:

Dorosłe samce oscylują długością ciała wokół 5 cm, ale zdarzają się większe osobniki.

Wielkość samicy:

Jest to gatunek duży, samice dorastają spokojnie do 7 – 7,5 cm długości ciała.

Długość życia:

Samice dożywają co najmniej 6-7 lat, samce minimum pół roku po ostatniej wylince.

Aktywność:

Nocna i o świcie

Siła jadu:

Słaby jad (porównywalny z jadem pszczoły)

Środowisko życia:

Nadrzewny

Temperatura °C:

Utrzymujemy temperaturę na poziomie 25–29°C, z nieznacznymi spadkami nocnymi (2-3°C). Ważne aby pająk miał możliwość wyboru najkorzystniejszego pod względem temperatury miejsca w terrarium.

Wilgotność %:

Wilgotność na poziomie 75–85%. Raz na kilka dni zraszamy ścianki terrarium, przedstawiciele rodzaju Avicularia bardzo chętnie pobierają z nich wodę.

Typ terrarium:

Tropikalne

Wielkość terrarium:

20x20x30cm

Terrarium:

W terrarium umieszczamy sztuczne, lub naturalne,ale wyłącznie niepleśniejące elementy wystroju takie jak liście i korzenie.

Temperament:

Łagodny

Szybkość ruchu:

Umiarkowanie szybki

Włoski parzące:

Brak informacji

Ciekawostki:

Gatunek ten sprzedawany jest także pod nazwą Avicularia magdalena. Rozmnażanie tego gatunku na dana chwilę jest dość słabo poznane z powodu niewielkiej liczby dorosłych samic i praktycznie zupełnego braku samców.

Rozmnażanie:

Samice osiągają dojrzałość płciową około 10 – 11 wylinki, przy około 5 cm długości ciała wykazują gotowość do rozrodu, niemniej jednak lepiej poczekać z kopulacją aż samica dobije do pełnych 5,5 cm. Trwa to zazwyczaj około dwóch lat. Samce dojrzewają około 9-11 wylinki, co zajmuje im około półtora roku. Napełnionego samca umieszczamy w terrarium samicy, kontrolując cały przebieg kopulacji i w razie potrzeby asekurując samca. Po zakończonej kopulacji samca przekładamy do osobnego pojemnika. Dopuszczanie powtarzamy 2-3 razy napełnionym samcem. Kokon budowany jest zwykle od 1,5 do 4 miesięcy po kopulacji. Zostawiamy go z samicą na minimum 3,5 tygodnia, po czym odbieramy (po tym czasie w kokonie powinny być już nimfy II)

Liczba jaj:

Samica składa zwykle 70 – 150 jaj, choć zdarzają się także większe kokony.

Uwagi:

Młode osobniki tego gatunku są dość wrażliwe na wahania warunków panujacych w zbiorniku, stąd polecane są raczej osobom które miały już kontakt z ptasznikami.

Opis:

Avicularia juruensis

Informacje ogólne

1. Nazwa łacińska

Avicularia juruensis (Mello-Leitão, 1923)


2. Nazwa polska

brak


3. Nazwy handlowe

Brazilian Yellow Banded Bird Eater.


4. Środowisko życia
Ptasznik nadrzewny. Zamieszkuje lasy deszczowe. Temperatura waha się od 16°C do 29°C. Wilgotność powietrza w granicach 75%-85%. .


5. Występowanie

Brazylia, lasy Amazonii, stan Roraima


6. Wygląd Samice dorastają do 6-7cm ciała, samce 4,5-5cm. Karapaks jest koloru beżowego z czarną rozgwiazdą co daje interesujący efekt. Odwłok koloru czarnego pokryty kremowymi włoskami. Tylne odnóża posiadają dłuższe włoski co sprawia, że wyglądają na masywniejsze. Niektóre części odnóży na zakończeniach posiadają złoto-żółte obręcze.
Informacje hodowlane

1. Wielkość terrarium 20x20x30cm


2. Temperatura W dzień: 26-30°C. W nocy 22-24°C.


3. Wilgotność 70-85%


4. Rozród w hodowli (doświadczenia własne - Mateusz Łysak)
Samica liniała mniej więcej w połowie września. Od tego czasu temperatura w jej terrarium była obniżona (dzień max 26°C, nocą min. 19°C, podłoże suche). Samca wpuściłem 20 sierpnia. Nie widziałem kopulacji, ponieważ para w ogóle się nie ruszała. Samiec lekko pukał, dość dziwnie to wyglądało. Po trzech dniach samica zjadła samca, po czym zrobiła się bardzo aktywna. Podniosłem jej temperaturę i wilgotność ( dzień 27-31°C, noc 23-24°C, podłoże stale wilgotne). Zaczęła dużo jeść i mocno przytyła. Gniazdo zrobiła tuż nad podłożem. Kokon zauważyłem dnia 30.10.2012r. Po około sześciu tygodniach planowałem odebrać kokon samicy i inkubować go sztucznie. Szóstego grudnia postanowiłem sobie zrobić mały prezent i zabrałem kokon samicy. Po otwarciu były już ciemne n2. Naliczyłem około 200sztuk.


5. Temperament

Pająk dosyć szybki, jednak nie jest agresywny i prawie zawsze wybiera ucieczkę.

6. Dostępność w handlu

Trudno dostępny w Polsce i zagranicą. Pająk ze względu na słaby jad i małą agresywność polecany jest dla początkujących hodowców. Małym problemem może być jego szybkość. Rozmnażanie gatunku sprawia problemy z powodu bardzo małej ilości gotowych par do rozrodu (na marginesie dziękuje Kasi (Pasia) za samca ). Słuszne jednak wydają się opinie o padaniu małych Avicularia. Opinie na ten temat są podzielone. Niektórzy twierdzą, że pająki są wrażliwe na nagłe spadki temperatury i wilgotności, z kolei inni hodowcy twierdzą, że śmierć wywołana jest małą powierzchnią życiową oraz niewystarczającą wentylacją. Zminimalizowanie zgonów wśród tych pająków wiąże się z dbaniem zarówno o stabilność parametrów w terrarium jak i zapewnieniem im odpowiedniej ilości miejsca (np. od L1 trzymanie w pojemnikach na mocz, zamiast tradycyjnych kliszówek). Jak inne gatunki z rodzaju Avicularia, potrafi strzelać odchodami (reakcja obronna). Młode Avicularia często znacznie chętnie pobierają ruchliwy pokarm (świerszcze, karaczany) niż ten, który rusza się mniej (drewnojady, mączniki).


Opracował Mateusz Łysak
Bibliografia -Daniela Bittencourt, Katharina Dittmar, Randolph V. Lewis , Elíbio L. Rech A MaSp2-like gene found in the Amazon mygalomorph spider Avicularia juruensis-Mello-LeitÃo, C. F. de. 1923. Theraphosideas do Brasil. Rev. Mus. Paulista 13: 1-438.-arachnoboards.com -http://www.yr.no/ -doświadczenia własne

Modyfikacja 2015-10-09 13:47 Nook