Cyriocosmus leetzi
Cyriocosmus leetzi
Xenesthis intermedia
Xenesthis intermedia
Tapinauchenius subcaeruleus
Tapinauchenius subcaeruleus
Megaphobema mesomelas
Megaphobema mesomelas
Poecilotheria fasciata
Poecilotheria fasciata

Ceratogyrus darlingi

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
Polecany dla początkujących
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Pocock Rok: 1897 Nie wymaga rejestracji
  Ceratogyrus darlingi  - samica 3cm DC
Fot. 1 Ceratogyrus darlingi - samica 3cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - samica 3cm DC
Fot. 2 Ceratogyrus darlingi - samica 3cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - samica 3cm DC
Fot. 3 Ceratogyrus darlingi - samica 3cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - samica 4cm DC
Fot. 4 Ceratogyrus darlingi - samica 4cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - samica 5cm DC
Fot. 5 Ceratogyrus darlingi - samica 5cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - samica 5cm DC
Fot. 6 Ceratogyrus darlingi - samica 5cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - pazury jadowe samicy 4cm DC
Fot. 7 Ceratogyrus darlingi - pazury jadowe samicy 4cm DC
  Ceratogyrus darlingi  - dorosły samiec
Fot. 8 Ceratogyrus darlingi - dorosły samiec
  Ceratogyrus darlingi  - dorosły samiec
Fot. 9 Ceratogyrus darlingi - dorosły samiec
  Ceratogyrus darlingi  - dorosły samiec
Fot. 10 Ceratogyrus darlingi - dorosły samiec
  Ceratogyrus darlingi  - kopulacja
Fot. 11 Ceratogyrus darlingi - kopulacja
  Ceratogyrus darlingi  - kopulacja
Fot. 12 Ceratogyrus darlingi - kopulacja


Ceratogyrus darlingi
Pozostałe [3] Ceratogyrus darlingi Ceratogyrus marshalli Ceratogyrus sanderi

Nazwa łacińska:

Ceratogyrus darlingi

Nazwa angielska:

African Horned Tarantula

Synonimy:

Ceratogyrus bechuanicus, Ceratogyrus schultzei

Występowanie:

Zimbabwe, Mozambik, Zambia, RPA, Namibia

Wygląd:

W ubarwieniu dominuje kolor szary taki też jest odwłok, pokrywają go czarne oraz brązowe cętki. Karapaks na środku posiada bardzo charakterystyczny dla tego gatunku wyrostek tzw. Róg który pochylony jest w kierunku odwłoka, od którego promieniście odchodzą na przemian czarne i szare pasma. Odnóża masywne. Uda czarne lub ciemnoszare, dalsze człony odnózy jaśniejsze. Jak u innych Ceratogyrus występuje wokół oczu charakterystyczne czarne znamię w kształcie litery "U".

Odmiany barwne:

Brak informacji na ten temat.

Biotop:

Tereny półpustynne, skąpo porośnięte trawą

Wielkość samca:

3.5 - 5cm DC

Wielkość samicy:

5-6cm DC

Długość życia:

12-15 lat

Aktywność:

O zmierzchu i w nocy

Siła jadu:

Silny jad

Środowisko życia:

Naziemny

Temperatura °C:

W dzień 27-30°C, w nocy 24-26°C

Wilgotność %:

50-60%

Typ terrarium:

Stepowe

Hodowla grupowa:

Brak informacji na temat hodowli grupowej

Wielkość terrarium:

25x25x30cm

Temperament:

Agresywny

Szybkość ruchu:

Szybki

Rozmnażanie:

Rozmnażanie u tego gatunku jest bardzo łatwe. Osobniki obu płci przed dopuszczeniem powinno się dobrze odkarmić. Do kopulacji dochodzi zwykle bardzo szybko. Samica na ogół nie przejawia agresji w stosunku do samca. Po około 2-3 miesiącach od kopulacji samica wytwarza kokon, który wbudowuje w sieć swojego gniazda. Po około miesiącu w kokonie pojawiają się nimfy I. Następnie po upływie 1-2 tygodni przeobrażają się na nimfy II, a kolejnych 3-4 tygodniach na L1

Liczba jaj:

100-300

Uwagi:

Gatunek cechujący się dużo agresją i posiadający silny jad. Nie ma włosków parzących, co sprawia że jego jedyną formą obrony jest ugryzienie. Osoba decydująca się na hodowle tego gatunku, powinna posiadać duże doświadczenie w hodowli ptaszników.

Opis:

Ceratogyrus darlingi

Polecany dla:

Początkujący

Ceratogyrus darlingi (Pocock, 1897)


Nazwa
Ceratogyrus darlingi lub w nazewnictwie angielskim Rear Horned Baboon

Informacje ogólne:
Samica dorasta najczęściej do 6-6,5cm, samiec znacznie mniejszy i smuklejszy, osiąga rozmiary do około 5 cm. W ubarwieniu dominują odcienie szarości. Odwłok popielaty, z czarnymi i brązowymi plamkami, które razem tworzą charakterystyczną mozaikę. Na karapaksie znajduje się czarny róg, od którego promieniście odchodzą na przemian brązowe, czarne i szare pasma. Odnóża masywne, uda z wierzchu ciemnoszare i jaśniejsze pod spodem. Dalsze człony odnóży najczęściej jednolicie popielate. Wokół oczu występuje bardzo charakterystyczna czarna plamka w kształcie odwróconej literki "U". Jest to ptasznik długowieczny, a samica nierzadko żyje 15-20 lat. Samce żyją do roku po ostatniej wylince. Tempo wzrostu i dojrzewania dość szybkie.

Występowanie w naturze:
Zimbabwe i okolice Mozambiku. Jest to zwierzę sucholubne i jego biotopem są najczęściej suche sawanny, gdzie kopie norki, w których w dzień chroni się przed wysokimi temperaturami (nie jest to jednak ptasznik typowo podziemny), a w nocy wychodzi polować.

Charakterystyka:
Mimo, że jest to gatunek bardzo agresywny i pobudliwy, to zaniepokojony woli schować się do swojej kryjówki. Nie należy go wówczas niepokoić, gdyż zwykle wtedy następuje szybki atak. Jad tego ptasznika jest dość silny. U Ceratogyrusów i Pterinochilusów LD50 jest wyliczone na około 0,1mg/kg. Śmierć gryzoni potraktowanych jadem następowała wskutek porażenia i upośledzenia mięśni oddechowych. W przypadku podawania mniejszych dawek niż letalna, badane zwierzęta dość szybko powracały do zdrowia. U człowieka po ukąszeniu występuje silny, promieniujący ból. W poważnych przypadkach może dojść do zawrotów głowy, podwyższenia temperatury lub wymiotów. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, co jest istotną informacją dla alergików.

Dymorfizm płciowy i rozmnażanie:

Widoczny u dojrzałych osobników. Samce zwykle smuklejsze, posiadają ciemniejsze ubarwienie od samic. Na przednich odnóżach występują haczyki służące przytrzymywaniu samicy podczas kopulacji oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Rozmnażanie może być trudne ze względu na niewielką ilość osobników dostępnych w handlu. Najchętniej kopulują 3-4-letnie samice, które przed parzeniem obficie karmimy. Rzadko wówczas przejawiają agresję w stosunku do partnera. Jeżeli parzenie zakończyło się pomyślnie, samica składa kokon po 1-1,5 miesiąca, w którym znajduje się około 150-200 jaj. Nimfy wykluwają się po około 20 dniach.

Andrzej Prokop

Modyfikacja 2017-05-17 00:08 Nook