Acanthoscurria atrox
Acanthoscurria atrox
Augacephalus breyeri
Augacephalus breyeri
Tapinauchenius subcaeruleus
Tapinauchenius subcaeruleus
Lyrognathus crotalus
Lyrognathus crotalus
Avicularia metallica - ptasznik metaliczny
Avicularia metallica
ptasznik metaliczny

Thrixopelma pruriens

Rodzaje ptaszników [67]
Acanthoscurria
Anoploscelus
Aphonopelma
Augacephalus
Avicularia
Bonnetina
Brachypelma
Ceratogyrus
Chaetopelma
Chilobrachys
Chromatopelma
Citharacanthus
Coremiocnemis
Crassicrus
Cyclosternum
Cyriocosmus
Cyriopagopus
Cyrtopholis
Encyocratella
Ephebopus
Euathlus
Eucratoscelus
Eupalaestrus
Grammostola
Hapalopus
Haploclastus
Haplopelma
Harpactira
Heteroscodra
Heterothele
Holothele
Hysterocrates
Idiothele
Iridopelma
Lampropelma
Lasiodora
Lasiodorides
Lyrognathus
Maraca
Megaphobema
Metriopelma
Monocentropus
Nhandu
Ornithoctonus
Pamphobeteus
Paraphysa
Pelinobius
Phlogiellus
Phoneyusa
Phormictopus
Plesiopelma
Poecilotheria
Proshapalopus
Pterinochilus
Reversopelma
Selenobrachys
Selenocosmia
Selenotypus
Psalmopoeus
Sericopelma
Stromatopelma
Tapinauchenius
Theraphosa
Thrixopelma
Vitalius
Sphaerobothria
Xenesthis
UWAGA KATALOG W BUDOWIE! INFORMACJE ZAWARTE W TABELACH MOGĄ BYĆ JESZCZE NIE POPRAWNE. ZDJĘCIA SĄ AKTUALNE.!!!!!!
Odkrywca: Schmidt Rok: 1998 Nie wymaga rejestracji
Thrixopelma pruriens
Pozostałe [3] Thrixopelma ockerti Thrixopelma lagunas Thrixopelma pruriens

Nazwa łacińska:

Thrixopelma pruriens

Nazwa polska:

brak

Nazwa angielska:

Green Velvet Tarantula

Synonimy:

-

Występowanie:

Ameryka południowa: Chile, Peru

Wygląd:

Jest to jeden z większych przedstawicieli gatunków w tym rodzaju. Karapaks jest oliwkowy z lekkim połyskiem przy odpowiednim świetle. Odwłok czarny pokryty nielicznymi, krótkimi rudymi włoskami. Odnóża są brązowe, z charakterystycznymi jasnymi kreskami na goleni.

Odmiany barwne:

brak

Biotop:

Las deszczowy

Wielkość samca:

4 cm DC

Wielkość samicy:

8 cm DC

Długość życia:

ok. 7 lat

Aktywność:

Nocna

Siła jadu:

Słaby jad (porównywalny z jadem pszczoły)

Środowisko życia:

Naziemny

Temperatura °C:

24 - 26°C

Wilgotność %:

80%

Typ terrarium:

Tropikalne

Hodowla grupowa:

nie

Wielkość terrarium:

30x30x30cm

Terrarium:

Jako podłoże najpopularniejsze, i najbardziej optymalne jest włókno kokosowe, o grubości ~7 cm. W terrarium muszą znaleźć się: miseczka z wodą, oraz kryjówka.

Temperament:

Łagodny

Szybkość ruchu:

Powolny

Włoski parzące:

Brak informacji

Rozmnażanie:

Stosunkowo łatwe. Samice wydają na świat liczne potomstwo. Po ~4-6 miesiącach od kopulacji samica może złożyć kokon. Samce po odbytej kopulacji bywają zjadane przez partnerki. Aby temu zapowiedz samicę należy obficie nakarmić, a samca oddzielić tuż po odbytym stosunku.

Liczba jaj:

~150

Uwagi:

Polecany dla średnio doświadczonych hodowców.

Opis:

Thrixopelma pruriens

INFORMACJE OGÓLNE:

Występowanie:

Ameryka południowa: Chile, Peru.

Biotop:

Lasy deszczowe.

Wygląd:

Jest to jeden z większych przedstawicieli gatunków w tym rodzaju. Samice dorastają do ~8 cm DC, oraz ~18 cm z rozpostartymi odnóżami. Samce są mniejsze: ~4 cm DC/15 cm. Karapaks jest oliwkowy z lekkim połyskiem przy odpowiednim świetle. Odwłok czarny pokryty nielicznymi, krótkimi rudymi włoskami. Odnóża są brązowe, z charakterystycznymi jasnymi kreskami na goleni.

WARUNKI HODOWLI:

Terrarium:

30x30x30 cm. Pająka możemy również trzymać w odpowiednio dopasowanym plastikowym pojemniku. Niezależnie jednak od rodzaju zbiornika, musimy spełnić kilka podstawowych warunków: jako podłoże najpopularniejsze, i najbardziej optymalne jest włókno kokosowe, o grubości ~7 cm. W terrarium muszą znaleźć się: miseczka z wodą, oraz kryjówka wykonana np.: z kawałki łupiny kokosa, czy korka.

Temperatura:

28°C z nocnym spadkiem o ~5°C.

Wilgotność:

85%.

Żywienie:

Młodym osobnikom podajemy połowę mącznika, pinki, itp. Dorosłe natomiast karmimy drewnojadami, karaczanami, świerszczami, szarańczą itp. Musimy pamiętać również aby pozostałości niedojedzonego pokarmu usunąć z terrarium. Warto wiedzieć, że po larwach (np.: mącznikach, czy drewnojadach) nie pozostają resztki (chyba że ptaszniki nie zje całego), natomiast po karaczanach, żukach, świerszczach itp. zawsze pozostają resztki w postaci nie strawionego pancerzyka.

Rozmnażanie:

Stosunkowo łatwe. Samice wydają na świat liczne potomstwo. Po ~4-6 miesiącach od kopulacji samica może złożyć kokon. Samce po odbytej kopulacji bywają zjadane przez partnerki. Aby temu zapowiedz samicę należy obficie nakarmić, a samca oddzielić tuż po odbytym stosunku.

Uwagi/ciekawostki:

Gatunek ten nie jest jeszcze zbyt popularny w Polsce. Nie znajduje się na liście CITES.

Opinia hodowcy:

-brak-

Polecany dla:

Średnio doświadczonych hodowców.

Literatura: arcanaspider.com.pl

Modyfikacja 2015-10-05 01:06 Nook